سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

85

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

كه صلاحيّت دارد حمل را به آن استناد داد صورت نگرفته باشد . بنابراين اگر با زن ظرف اين مدت عمل نزديكى واقع شود ولو از روى شبهه چون ممكن است حمل از وطى حادث و جديد حاصل شده باشد وارث ميّت نيست چه آنكه اصل مقتضى است حمل متقدّم بر وطى مزبور نباشد تا از آن ميّت به حساب آيد بلكه متأخّر از وطى حادث گشته و بدين ترتيب صلاحيّت براى وارث بودن را ندارد . قوله : لدون ستّة اشهر منذ موته : كلمه [ لدون ] يعنى عند ما دون ستة اشهر و حاصل آنكه از زمان مرگ ميّت تا وضع حمل كمتر از شش ماه گذشته باشد ، بنابراين ضمير در [ موته ] به مورّث عود مىكند . قوله : او لاقصى الحمل : يعنى نه ماه . قوله : يصلح استناده اليه : ضمير در [ استناده ] به حمل و در [ اليه ] به وطى راجع است . قوله : فلو وطئت : ضمير نائب فاعلى به امّ راجعست . قوله : لم يرث : يعنى لم يرث الحمل . قوله : لاحتمال تجدده : يعنى تجدد حمل بعد از وطى . قوله : لاصالة عدم تقدّمه : يعنى عدم تقدّم حمل بر وطى . متن : و سادسها : الغيبة المنقطعة و هي مانعة من نفوذ الإرث ظاهرا حتى يثبت الموت شرعا . و قد نبه عليه بقوله : و الغائب غيبة منقطعة بحيث لا يعلم خبره لا يورث حتى تمضي له من حين ولادته مدة لا يعيش مثله إليها عادة ، و لا عبرة بالنادر ، و هي في زماننا مائة و عشرون سنة ، و لا يبعد الآن الاكتفاء بالمائة ، لندور